به بهانۀ ۲۵ اردیبهشت روز بزرگداشت فردوسی
در شاهنامه فردوسی به داستانی اشاره شده است که میتوان وجه تسمیه و نامگذاری بخش کردیان را از آن استنباط کرد .
داستانی که در آن داستان ،بر تخت نشستن اردشیر بابکان و جنگهای وی با مهرک انوشزاد ، فرمانروای جهرم است. این داستان مفصلترین داستان دربارۀ جهرم واطراف آن بیانگر اهمیت خاندانهای اشکانی در دورۀ ساسانی است. مهرک که فکر میکرده اردشیر راهی جنگی (در سرزمین کجاران) بیبازگشت شده از فرصت استفاده و خزاین اردشیر را تاراج میکند، اما اردشیر بیمناک جنگ قبلی را رها و به جهرم میشتابد و مهرک را میکشد و خاندانش را از دم تیغ میگذراند. از این جنگ دختر مهرک با نام احتمالی کردزاده یا یا خوریم گودرز (شهبانوی ساسانی)از جنگ فرار میکند و طی حوادثی جالب توجه با پسر اردشیر به نام شاپور ازدواج میکند و از پیوند این دو، شاه بعدی ایران؛ هرمز زاده میشود.منطقه ای در بخش کردیان مرز فسا بنام کوشک مه کرد (شهربانو)وجود دارد که این شهبانوی ساسانی به همین مکان فرار میکند و مدتی در منزل چوپانی پناه برده و به شغل چوپانی مشغول میشود.شاپور به قصد شکار به این منطقه می آید که چشمش به این دختر میخورد و دلباخته او میشود و با ایشان ازدواج میکند.
داستان بعدی که در شاهنامه آمده، داستان بهرام گور و منذر شاه یمن است که یکی از مکانهای جنگ اطراف جهرم است. از این نبرد هم برمیآید که در جهرم در آن دوره، مردان جنگی و دلاوری میزیستهاند و این شهر ولیعهدنشین و جایگاه بزرگان بوده است و به همین دلیلی سپاه بهرام در آنجا اردو میزند. ضمن اینکه در این داستان، جهرم به عنوان دشتی بیآب معرفی میشود.و دستور ساخت سدی بزرگ را میدهدو سد تاریخی بند بست در نزدیکی یوسف آباد را احداث میکنند که باستانشناسان این سد تاریخی را مربوط به دوره ساسانیان میدانند.سد مذکور از سنگ و ساروج میباشد که در سال ۱۳۸۱در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قسمتی از کتاب در حال انتشار کردیان دیار کهن نوشته حمیدرضا مساح قطب آبادی
